O mnie

Malowanie było moim marzeniem od dziecka. Jako dziewczynka godzinami rysowałam — najczęściej portrety kobiet. Chciałam uczyć się w liceum plastycznym, ale życie potoczyło się inaczej: wybrałam sport wyczynowy. Kajakarstwo zaprowadziło mnie do reprezentacji Polski, medali i wielu lat intensywnych treningów. Ołówek i blok czasem jednak wracały.

Pięć lat temu wróciłam do swojego największego marzenia — usiadłam przy sztaludze i zaczęłam malować. Jestem samoukiem i wciąż się uczę. Uwielbiam mieszać kolory, przelewać emocje na płótno i na chwilę przenosić się do własnego świata. To dla mnie coś więcej niż malowanie — to moja forma terapii i odpoczynku.

Do dziś najczęściej maluję kobiety. Dlaczego właśnie one? Sama nie do końca wiem — po prostu wciąż mnie inspirują.

Największą radość daje mi moment, kiedy mój obraz trafia do kogoś, kto naprawdę się nim zachwyca. Wtedy wiem, że moje marzenie miało sens. I niezmiennie cieszę się, że mogę je realizować.